وادی پنجم:

 

در جهان ما تفكر؛ قدرت مطلق حل نيست، بلکه  توام با رفتن و رسيدن، آن را كامل مي نمايد.

 وقتی که به دریا نگاه می­کنیم، آب می­بینیم و موج و یا وقتی که به آسمان نگاه می­کنیم، آسمانی آبی و آفتابی و گاهی با ابر و وقتی که خورشید برای استراحتِ موجودات، پشت کوه پنهان می­شود، آسمانی پر از ستارگان را مشاهده می­کنیم؛ ولی اگر به درون آنها نفوذ کنیم، آنگاه چه خواهیم دید؟

انسان هم همینگونه است، وقتیکه به او نگاه می­کنیم، گاهی چند ده کیلو گوشت و استخوان که راه می­رود، حرف می­زند، چاق است و یا لاغر، سفید است و یا سیاه، زرد است و یا سرخ را مشاهده می­کنیم؛ ولی اگر بتوانیم به درون او نفوذ کنیم، آنگاه عظمتی را مشاهده خواهیم کرد که کمتر از جهان بیرون وجود او نیست و آنقدر عظمت خواهیم دید که به تصور در نمی­آید.حال یک سؤال ساده؛ در همین نگاه گذرا به انسان، تصور می­کنید انسان در این حیات زمینی خودش، در چند جهان زندگی می­کند؟حتماً خواهید گفت در یک جهان؛ ولی اگر کمی توجه کنیم، متوجه خواهیم شد که در همین حیات زمینی، چندین جهان دیگر وجود دارد؛